Affet toprağın bağrına düşmüş er yiğit…
Seni koruyup yanında bulunamadık.
Çarpışırken bizden pek uzak diyarlarda,
Gelip beraber savaşta saf tutamadık.
Yüzümüz yok belki de sana söylenmeğe,
“Gün gelir biz de toprak oluruz.” Demeğe.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta