Bir şey asılıyor ipimize, koparmadan çekiyor, çektiriyor.
Şöyle bi bakalım hayatımıza; ilk ne zaman uykusuz kaldık,
ne zaman geceleri gezer olduk.
Önce neye ıslandı kirpiklerimiz,en çok neye ağladık.
Bir kalbimizin olduğunu sızladığında fark etmedik mi?
İlk ne zaman ölmeyi istedik.
Bir kağıda ihanet yazıp da, vasiyet diye koyduğumuzda masamıza sebebi neydi?
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta