Bir köz olup yanıyor yüreğinde
Gecenin kasvete karışmış karanlığında,
Adını koyamazsın; Özlem mi, Sevdâ mı.
Ağlıyorsun, gözyaşlarını silen bir el bulamazsın
Yalnızsın, tek başınasın, kabullenemezsin…
Sabahı zor edersin; Ya bir sokak lâmbası ışığında
Ya da buz kesmiş, sana küsmüş yatağının ucunda.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta