Bir köz olup yanıyor yüreğinde
Gecenin kasvete karışmış karanlığında,
Adını koyamazsın; Özlem mi, Sevdâ mı.
Ağlıyorsun, gözyaşlarını silen bir el bulamazsın
Yalnızsın, tek başınasın, kabullenemezsin…
Sabahı zor edersin; Ya bir sokak lâmbası ışığında
Ya da buz kesmiş, sana küsmüş yatağının ucunda.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten



