BEN,hep yalnızdım..
Yalnız ağladım,yalnız güldüm...
Kendi kendime konuşmuşluğum oldu..
Milyonların içinde..Yalnızdım..
Yalnız eğlendim,yalnız yürüdüm...
Sol yanım kırıldığında,
sağ elim yetişti imdat'a..
Dizlerim kanadığında,
kendim sardım yaralarımı..
Düştüğüm kuyularda,
Yusuf sabr'ı ile bilendim! ...
En acımasız yanımla göründüm,insanlar'a
Oysa; İbrahim'in,teslimiyeti istila etmişti ruhumu..
En dip'e vurduğumda,
bir solukta, kendim çıktım
MİRAÇ'a...
Öldüm! ,dirildim! ,
dirildim! ,öldüm! ..
Keskin bıçak sırtında,
MİZAN ile dengede durabilmeyi,
başarabildim...
BEN; hep yalnızdım...
Coşkun yalnızlığım da; sukût'u öğrendim..
Nil-Gün
Nilgün ÖztürkKayıt Tarihi : 25.4.2013 00:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
dirildim! ,öldüm! ..
Keskin bıçak sırtında,
MİZAN ile dengede durabilmeyi,
başarabildim...
BEN; hep yalnızdım...
Coşkun yalnızlığım da; sukût'u öğrendim..
Guzel dizeler, insan zaten yanliz dogar ve yanliz olur, sade ve akici ,hos bir anlatimdi ,final daha da guzel olmus. Tebrikler, Saygilarimla. Suayip Resadoglu
her insan yalnızdır aslında
yalnız geldik yalnız gideceğiz
kutlarım
Güzel ve manalı bir şiir idi.
Haz alarak okudum.
100+heybem.
Muhabbetle.
TÜM YORUMLAR (22)