Hangimizin içini kemiren bir acı yok;
Kimimiz gurbetteyiz yâr yok, ana, bacı yok;
Kimimizin ardında dikili ağacı yok..
Sen yinede aldırma hayatın akışına;
Sakın tamah eyleme baharına, kışına.
Ne tapacak kadar sev, ne taş gibi hissiz ol;
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta