03.10.1997 MUDANYA
Her zamankinden fazla huzur vermişti sessizlik
Çakmağın sesi yankılanıyordu odada
Şişelerin boşluğu andırıyordu beynimi
Şarkıları sessiz sessiz söylüyordum
Karanlık uyanmasın diye
Yalnızlığımı onla paylaşmış
Onu benimsemiştim ruhumda
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta