03.10.1997 MUDANYA
Her zamankinden fazla huzur vermişti sessizlik
Çakmağın sesi yankılanıyordu odada
Şişelerin boşluğu andırıyordu beynimi
Şarkıları sessiz sessiz söylüyordum
Karanlık uyanmasın diye
Yalnızlığımı onla paylaşmış
Onu benimsemiştim ruhumda
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta