Bir türlü zamanla birlikte yol almayı öğrenemedim.
Hep zamanın gerisinde kaldım.
Sanırım en büyük hatam da bu oldu.
Keşke, ben de zaman gibi
Hiç ardıma bakmadan geçip gitseydim.
Beni, hep bu geri dönüşler mahvetti.
Zamandan firari
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta