Ne yapayım, bir kış gecesi aldım üstüme paltomu.
Sarıldım yalnızlığıma ve attım kendimi dışarı.
Lapa lapa yağıyordu kar.
Yüreğim sıcak.
Yürüyecek tenha bir çok sokak var.
Adımlarım gibi düşüncelerimde alıp götürüyor beni.
Düşlüyorum kaybettiklerimi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta