Ebem kuşağı renginde bir ev
Tek pencereli..
Bomboş ve sessiz bu ev,
Hüzünle kaplı duvarları.
Yıldızlara uzanıyor çatısı.
Meleklerin evi bu ev.
Yeşile bakıyor tek pencere.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta