tehlikeli tümceler kurma
dedi kadın.
yırtıldı adamın kalbi, kanadı derinden.
tutmak istedi
ulaşamadı;
küfretti mevsime
karpuzuna, kavununa, üzümüne,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




tehlikeli tümceler kurma
dedi kadın.
yırtıldı adamın kalbi
.................................
seni, dedi adam:
tanrının yarattığı tüm 'sen'leri çiğneyip
inkar edip kullarını ve dört kitabını,
ibadetimsin! dedi.
...........................
Tehlikeli tümceler kurulmuş ve hayatın merkezine koyulmuş kadın... Çok iyi şiir..... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta