tehlikeli tümceler kurma
dedi kadın.
yırtıldı adamın kalbi, kanadı derinden.
tutmak istedi
ulaşamadı;
küfretti mevsime
karpuzuna, kavununa, üzümüne,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




tehlikeli tümceler kurma
dedi kadın.
yırtıldı adamın kalbi
.................................
seni, dedi adam:
tanrının yarattığı tüm 'sen'leri çiğneyip
inkar edip kullarını ve dört kitabını,
ibadetimsin! dedi.
...........................
Tehlikeli tümceler kurulmuş ve hayatın merkezine koyulmuş kadın... Çok iyi şiir..... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta