Her şeyin üzerime üzerime geldiği zamanlarda,
Ve mutsuzluk bir etiket misali ruhuma yapıştığında,
Derin bir okyanus karanlığına dalarken,
Sen benim aydınlığım ve nefesim oluverirsin birden.
Birçok şeye sahipken yetmiyorsa aldığın nefes,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta