Koruma iç güdüsü doğuştan mı gelir insana diye düşünürüm bazen. Aileme ve sevdiğim diğer sayılı insanlara karşı aşırı korumacı davranmışımdır hep. Dışarıdaki tehlike hep vardı ve bu tehlike bir tehditti. Tonla yabancı ve yalancı var. Onların üzülmesi isteyeceğim son şeydir. Ama sen farklıydın. Başından beri bu böyleydi. Konu sen olunca her şey farklıydı elbet. Ama seni dışarıdan korumuyordum ben. Kendimden koruyordum. Senin en büyük tehliken bendim. En büyük tehdit beni sevmendi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Dilinize sağlık
beğeni ile okudum
tebdiri elden bırakmamak lazım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta