Bu duyduğum…
Zembereği boşalmış bi saatin sesi mi?
Yoksa, ayak seslerim mi yaşamın içinde koşuşturan,
Tüm farkındalıklardan uzak?
Bir tren olmuş yaşam…
Bakıyorum…
Neden sonra fark ediyorum…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta