Hiçbir şey aklıma girmesin hayatın en ince yerindeyim ben.
O hayat ki hatırlarla sürsün yarını yaşatmaktan muaf,
Bu günde vermesin bana bir tebessüm, sıcak bir nefesten tek bir selam.
Karanlık ve rutubet içinde gün ışığının sıcaklığından muaf,
Gözlerimden gitmesin o soğuk ve sonsuz matemin esareti.
Kar yağıyor rüyalarıma oysa ben çöl sıcağında terliyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta