Âdem'le başladı sır, cümle varlıkla yoğruldu,
Toprakta gizliydi nur, kalpte mâna doğurdu.
İlk nefeste yansıdı Hak, ezelden ebed'e akar,
Âdem’in suretinde, Rahman’la var oldu canlar.
İbrahim nar içre gül, ateşte buldu Hakkı,
Ateş serin oldu, aşk ile doldu kalbi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta