Evet benim yok olacak bosluk’da, kollarin’da eriyerek.
Anlamlari birakip, anlamsizliga akil verecek ben.
Aldiklari bana yuk idi, kalan ise bana gerek degil.
Ne varsa kullanir garisini dusunur, hayal yaparim.
Elbet hicmi getmeyecekmis gibi gorunenlerden’im,
Aslin’da yokluga gidenlerden’im.
Bitmem, tutulmam, isime gelene ziyade, yenilesirim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta