Tecelli edince gönülde yara,
Boşadır ah-û zar, boşa yaygara!
Gözünde büyüyen sevgin beş para,
Eder mi be dostum,eder mi sandın!
El kapısı bakmaz olur yüzüne,
Bir de nefes vurur aşkın közüne,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta