Cahillik, insanın karanlık yüzü,
Görgüsü, bilgisi şaşı gibidir.
Cemiyet içinde geçmez hiç sözü,
Mercimeksiz tarhana aşı gibidir.
Öğrenmek insanın içinde ukde,
Hayat acımasız, dostluklar sahte,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Okuyan insanlar olurmuş arif,
Arife anlatmaya gerekmez tarif,
Sohbeti tatlıdır, kendisi zarif,
Sanki cevahir taşı gibidir.
Goğru söze ne denir İbrahim bey.Şiirlerinizde hep bir okul niteliği var...Kıymeti bilinmeli bence..Sevgiler.
Hayat bilgisi dersleriyle dolu bir şiiri dostumuzdan..
Yazılalı 9 yıl olmuş,90 yıl sonra bile önemini koruyacak...-:))))))
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta