Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın şair, her şey ortalık yere saçılmıştır.Hala kendi nesline ihanet edenleri destekleyen , yağcı, yalaka, dönme ve devşirmelerle Türk ulusunun başı derttedir.Yüreğini dert görmesin dileklerimle...
İnsanlıktan nasibi olmayanlar., insanlığı acılar denizine çekiyorlar...
Kimin maşası olurlarsa olsunlar.., o denizde gün gelecek kendileri boğulacak...
kaleminize sağlık sayın Nebi Ünler...
abi kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta