Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir bilebilsem senin olmadığın bir yer oraya gideceğim ama ....
Kaleminize sağlık sayın İsmet Dönmez...
Ardına dönüp bakmayacaksın, eğer gidersen... Bakmak, 'dönüşe niyettir,' zayıflıktır hatta...
Bırakacaksın, bu raddeye getiren düşünsün... Üstüne bir de 'tebrikler, başardın' diyeceksin...
Gelecekte ne olur bilinmez.. Belki de 'temelli gelir', gidilen...
Çok güzeldi Abi... Vurgun gibi... Kutlarım içtenlikle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta