Daha gün doğmadan dokunurdu saçlarına
el değmemiş kan kırmızı laleler
bazen yıkılırdı bir bakışında karşı kaleler.
Ve senin gözlerinde yıkanırdı düşlerim mihri
bir avuç su birikintisine banarken serçeler...
Vuslat firari dağların ardı kar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta