Tebessümün örter ruhuma denk gelen yarıkları
Her kızılacak konudaki o sakinliğin Kelimelerinin duruluğu
Yarım kalmış puzzalı günden güne tamamlar çocukluğumun
Sen ini karanlık vadilerime ışık saçtığın günden beri
Beklenmedik yolculuklar ettim geçmişime
Göğsümü darp eden tümseklerden çukurlardan geçtim
Senin ile güzel nefes almanın bedeli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta