İsterdim ki;
Yaşamak kardeşçe, arkadaşça, insanca,
Hilesiz, iyilikten firesiz yaşamak...
Uyanmak,
Güneşi müjdeleyen ezan sesiyle,
‘Bizden olmayan’ demeden, biz olup uyanmak.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta