teni beyazdan siyaha dönmüş bir yaz akşamı
elleri terlemiş
çehresi yorgun bir tebessümle
ne düşündüğünü bilmediğim bir halde karşılayan kadındı annem
ben sustum oysa güldü
eli yüzümde gönlü kalbime değen annem
var oluşumun destanını yazan kadın
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta