Hiçbir zaman beklediğinin olmaması
Ve her zaman birşeyler vermeye çalışmak
Hiç anlaşılamamak
Ve her zaman anlamaya çalışmak
Ve bütün beklentileri
Bir tebessüme, bir teşekküre sığdırmak
Sanırım dostluğun gerekçesi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta