Bakışlardı her şeyi başlatan önce,
Küçük bir tebessüm,
Sonra al al yanaklarında beliren gülümseme...
İnsan küçük bir tebessüm için neler veriyordu,
Neleri feda ediyordu...
Tıpkı yağmur damlalarının beslediği toprak gibi,
O bakışlarda besliyordu insanı...
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
