Ey gönlümün yegâne seyranı,
Varlığınla çölde gülistan açar,
Bakışınla küskün zaman barışır,
Adın anıldıkça dertler susar.
Sensiz her an mevsimsiz bir kıştı,
Zaman donuk, gökyüzü lal idi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta