Hep gülümsedim, Hicranın acısını içime gömdüm ve gülümsedim yine.
Çok üzüldümsede kendi kendime, bir arkadaşımdı benim hüznümü anlayan!
İçimdeki yaşam sevinciydi, umuttu gülümseten beni!
Maddeyi aştım manada mutlu hissettim kendimi.
Dünyaya üç, beş günlük derler
Lakin iki günlük kavuşma çok gelir insanoğluna!
Gönül ağlar, gözden tebessüm akar...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta