inceden inceye dolanır ayaklarım
ne vakit bir çocuk iniltisi duyarım
öksüz kalır göz yaşlarım
hayal beynimin zifiri yalnızlığı ve ölümsüzlük
ruhum rüzgarın uğultusunda renksizliğe dolanır
akşam güneşiyle kızıllığa bürünür.
ne vakit kırık harflerle özgürlüğü diline dolayan bir mahkum görsem kalem olur bilincimi paralarım
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta