Bazen üzülüyorum..
Yaslanıp yürüdüğüm doğrularımla,
Yanlış omuzlara baş koymuşluğuma...
Ben verdikçe isteyen ve hep "Fedakarlık gerek" diye sineye çektiğim insanlarla kesişen yollarıma.
Hani yüreğimde taşıdıklarım ağır gelmedide bana,
Yorulduğumda umutlarımı tazeleyecek bir yüreği karşımda bulamayınca tükendim..
Ruhumdaki kanayan yaralar dinmiyor, ve aynaya bakınca;
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




İnsanların çoğu bencildirler..yetiştikleri çevrenin,o çevreden
aldıkları kültürün etkisiyle olur bu..Siz verdikçe onlar alırlar..Alırken karşımdakine haksızlık ediyor muyum diye düşünmezler bile..Çünkü bu işlwerine gelmez..Uyanık geçinirler akılları sıra..Ama bunu belli
etmek istemezler..Anladığınızı vurun yüzlerine ortalıktan kaybolurlar.Tabii belli bir süre için..Çünkü alışmışlık kudurmuş-
luktan beterdir..Akıllarına bile gelmez..Çünkü o anlayışı almadan yetişmişlerdir..Üzülmemek için, zaman zaman vermekten vazgeçmek, hayır demesini bilmek gerekli..hayır, hayır,hayır! Daha fazla fedakarlık yapmayacağım demek gerekli..Bazı şeyleri kaybetmeyi göze alarak elbetteki....Güzel şiir için tebrikler sevgili Hakan Gümüş..Bir de yaptığın bir işten ötürü pişmanlık duyma..Gerekmiş ki yapmışsın....Hoşçakal..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta