Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Kaleminizi sağlık , çok güzel bir düşmüş bölünmesine üzüldüm :)
Biz anadolunun yoksul naçar insanı mazlum babaların " eti senin kemiği benim " diye veridiğimiz okullarda öğretmen şiddeti gördük sahi bizi dövenler bizden miydi ...?
Anne terliği neyse öğretmenin de tebeşiridir…
Öyle dalıp gittiğimizde nice tebeşirler geldi kafamıza.., nice tahta cetveller indi... Onlar önemli değil de nerelere dalıp gittiğimiz önemliydi ama kuruyup gitti o denizler...
Kaleminize sağlık sayın Ercan Yazıcı...
Öğretmeninize haksızlık etmeyin, tebeşir atması hoş olmamış ama bir öğretmen olarak anlıyorum sizi uyandırmak istemesini 😃
Ama şiiriniz çok güzeldi gerçekten, insanı o anlara götürüyor, benimde hala hayalimdir kumsalda bir kulübe.. Umarım hayalleriniz gerçekleşir...
oysa o zamanlar her defasında aynı masumiyetle sarılır insan düşlerine...
ama her defasında yıkar birileri düşten kaleleri...bir renkli tebeşir, bir gülüş, bir kelime belki...
bu ışıkları kim kapatır.
çok güzeldi...
Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta