Bir yıkıntının altında can çekişiyor hayallerim
Teberiğin bile reva görmediği zulümle soluyor gülüşlerim
Hani köyün en güzel evi olacaktı evimiz
Ayrılmayacaktı diye tutmuştum sonsuza kadar ellerimiz
Dört mevsim bahar yaşatacaktı gözlerin
Çiçekli yollara hayranlıkla bakacaktı gözleri gelenlerin
Sarmaşıklar altında kendi yaptığım masada
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta