30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Döndü mahremin aynaları
Dikkat et sönmesin içindeki kıvılcım
Ne kadar zorlarsa hayat
Siniyor aynalara sevincim
Atam İbrahim’in mirası
Baltam köreldi putlara yetmiyor
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Kusura kalmayın da Bilal bey kardeşim, Şiiriniz anlaşılamayacak kadar muğlak ve müphem olmuş. Keşke onu biraz daha avami bir üslupla yazsaydınız da bizim gibi avamlar da anlasaydı.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta