Rüzgârı eş diye kendine seçme,
Yapraklar yerleri süpürdüğü an
Figanı dağlanan bu semtten geçme,
Damlalar gözleri üzdüğü zaman.
Kısmetin hiç yoktur kanatsız sevgi
Nerden geldi kadersizlik suratı?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta