Taşıyamadım içinde olduğun şehrin ağırlığını
Sabahın körü bıraktım ardımda afyon çiçeği
İlk yazın ayazında titremem üşümekten değil
Fırlattığım çiçek yüreğimde kelepçe
Bizi tanımıyor artık Fındıkzade
Ayak üstü sohbetimiz olsaydı keşke afyon çiçeği
İki kelamımız birkaç saniye belki birkaç ömür
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta