Taşıyamadım içinde olduğun şehrin ağırlığını
Sabahın körü bıraktım ardımda afyon çiçeği
İlk yazın ayazında titremem üşümekten değil
Fırlattığım çiçek yüreğimde kelepçe
Bizi tanımıyor artık Fındıkzade
Ayak üstü sohbetimiz olsaydı keşke afyon çiçeği
İki kelamımız birkaç saniye belki birkaç ömür
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta