Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Beni sorarsan eğer,
Fırtınada savrulan yapraklara.
Anlatırlar,koklanmadan solan,
Taze gülün baharını.
Bir sevgi çiçeğim vardı,
Artık,o da açmaz sonbahara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta