yalnızlığın en zengini1957
aklım ermeye başladığı yıllarda
doğum günümde bir paketle
annem canım doğum günümü
kutladı bir bez tavşanla koca kulaklı
tavşan sarı kırmızı ben fenerli
pek uzun sürmedi muhabbetimiz
birkaç gün sonra tavşan kayıp
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta