O hiçliğine kaldı dünyanın…
Ben varlığın piçliğine…
Tavafındayım evin...bi ovuşundayım düşünürken yanan tencere dibinin…
Ve mercimek diye başladığım yemeğin fasülye kırışında asılda yandığını fark etmediğim elin…
İyiyim ben..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Ahhh...ne yapıyorsun be güzel kalem ...
Ben şiirlerimi okuyorum bu gece vakti şiirler benim canıma mı okuyor moralimden anlıyorum kendimi...Toparlanmam gerçekten çok oluyor...etkileniyorum. Bu benim yazdığım şiirlerde yansıyor..
Hissederek ,empati yaparak okunduğu zaman şiir insanı mest edebiliyor...bu kişiden kişiye değişir mutlaka...başlığı da güzel, yeri ve zamanı da şiir kendini çok güzel anlatıyor..
......Eline sağlık değerli dost...SELAMLAR...
Değmişse yüreğe derinde bi yerlere helede yazdırmışsa
Daha ne istenirki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta