Eskiden içi-dışı bir tatlı insanlar vardı...
Ya şimdi, dışı süslü, içi pisli tatsız insanlar var.
Eskiden, akraba, eş-dost arar hâl-hatır sorardı...
Ya şimdi; hâlâ yaşıyor mu diye arayıp sorarlar.
Nasıl oldu da, nereye kayboldu o insanlık?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta