Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
rasgele seçerek bakıyorum şiirlere ve şansıma böyle güzel şiir çıktı. Tebrikler. F.Güler
İçimizde ki kocaman boşluğu doldurması için onu istemenin hazzı ve peşimizden gelen gölgesine ait nefesi hissedeceğimiz günü düşününce kapıldığımız ürperti.. ne yaman çelişki...
kaleminize ve yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta