biz tam yedi kardeşiz,ben altıncı sırada,
kalabalık içinde büyümüşüm arada.
dünyaya geldiğimde,bir süre yokmuş adım,
dokuz aylık olunca,yürümeye başladım.
önceleri sandım ki,ilk ben varım bu evde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta