Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sensin benim hanemin biricik danesi ilkeri…
Yolumuza aydınlık veren ışığı, nurisesi…
Bahçemde baharım burcu kokan menekşesi,
Sensin ruhi haletümün tek bir ecesi,
Bir dane kaldı, dayı diyen büşra nın güzel sesi.
Hepsi benim canım ömrüm deliganlı yahyası,
Bu Dünya da çekilmeli mutluluğun sefası,
Içlerinde en büyüğü şeker pare fatması,
Seyit oğlan Aydın olur bilinmez mi zekası.
Yadegülde olsun burda, hepsi benim başımın tatlı belası....ve tatlida bir siir olmus! kutlarim sizi kiymetli kardesim......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta