Görmediğim bir ay doğarsa, dağların ardından
Aydınlatırsa tüm karanlığımı…
Ormanın esrarlı kuytusunda,
Bir kuş ötse feryad-ı figan
Sessizliği yırtsa…
Bir köylü kadını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta