Taştıkça taştım…
Gece karanlık, ay/yıldız yoktu,
Gökyüzünde belirdin, bir ateş topu gibi,
Yaklaştıkça saran, aydınlığında eridim,
Silindim varlığımdan, ışık oldun ruhuma,
Yaktıkça yaktın, yüreğimde beni…
Deniz oldum, dalga oldum, kükredim bedenimde,
Sahile düştüm özlemle, kuma sevgimi yazdım,
Bir martının, kanadından kopan tüy gibi,
Savruldum rüzgârda, çok uzaklara,
Gittikçe gittim, gözden kayboldum…
Gün oldum, güneş açtı, hayatı müjdeledim,
Sevgim oldun, seven oldum, içimde büyüdün,
Her duyguma can verdin, canım dedim,
Bedenim tenime, sığmayıp taştı,
Taştıkça taştım, hayata bugün…
Oktay ÇEKAL
19.11.2011- 05.30
Kayıt Tarihi : 1.12.2011 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!