Halden kubbelerin altında taştan mabetler var
Sütunlarında eller kollar ve ayaklar, üst köşelerinde başlar
Damla damla akan kan var mahzen kimliklerin rutubetli gülümseyişlerinde
Taştan yürekler var ve zincir vurulmuş ruhların özgür bedenlerinde isyan var
Bir serap, yalancı ressamın ellerinde bir sahraya dönüşüyor
Renkli hayallerden bir tablo, kömür karası kalplerin üzerinde karanlığa vuruyor
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta