Çok yerinde tarihin gözlerine mil çekilmiş
Aksak bırakılan ayak izlerinde
Dününü bildiğimiz geçmişin
Yarına aktarabilecekleri
Bir bir tarihin çöp sepetine
İnsafsızca atılırken
Kaderle birlikte yağlı sicimi
Taktın boğazıma tak da iş bitsin
Bana mı demedin yürek acımı
Baktın seyre daldın bak da iş bitsin
Yeşeren baharı kışa döndürdün
Aynalarda kaldı yaşanan bahar
Yangın sardı deprem vurdu işe bak
Bende kalem sende silah olmaz yar
Üzerime asker sürdü işe bak
Bulunmuyor kolay bir dost ölsen de
Ufkumun sınırlarında
El yordamımda yürüttüler hedeflerime
Kaf dağının ardındaydı aha dedikleri
Meğerki
Bir başka takvimmiş yaşadıkları
Nasırlı eller öpülesi çalışkan
Gözlerinde dünden kalma yorgunluk
Avuçları toprak kokuyor
El ve ayaklarında doğal zırh olmuş deri
Ne soğuk sıcak
Ne de taş diken
(Öğretmenime Şükranlarımı Sunarken)
Aydın tasarımı usta elleri
Attığı temelde var etti bizi
Yazı dizeleri söz ve dilleri
Örnek kişiliği yar etti bizi
(Sayın Turgut Çelik’in ‘KAOS’ adlı eserine paraleldir)
Ne keramet ne de hikmet
Ona kanmaktan ibaret
Gerekir mi hiç kehanet
Öyle sanmaktan ibaret
Olağanüstü bir dönemden geçilmekte.Milli birliğin,ulusal sınırların tartışılmaya açıldığı bir dönem, maalesef ülkeyi yönetenlerce dikkate alınmıyor.Dikkati bırakın, bu tartışma yetkili ağızlardan telafuz edilmekte bile.Her gün şehit cenazeleri evlere fiğan düşürürken; Amerikan emriyle bu mercilerle görüşme yapan başbakan,Suriye'de sözde Kuzeyırak görüşmeleri yapıp; Barzaniye'siz onların ne dediğine değil benim ne dediğime bakın'diyerek, Genelkurmay'ın; 'Ben PKK nın neyiyle görüşeceğim'sözünü ve Cumhurbaşkanımızın görüşlerini çiğneyip geçmekte….
Yarın onbinlerce insan bir amaç için Ankara'ya koşmakta.Bu halk hareketine katkı amaçlı beklediğim tek söylem girişimini duyamıyorum.Epey zamandır bir cok şiir ve makale türü yazilarımı sitede yayınlıyorum.Kendilerini LALE DEVRİNDE sanan veya o yaşamın bir parçası olduğuna kapınanlar, yazılarımı okumuyorlar.Ya siteden kaynaklanan bir durum var.Ya da tanımladığım insanlar benim bilmediklerimi bilmekteler…Bunun ne olduğunu söyleseler de ben de öğrenmiş olsam….Bakınız bu günleri arar olduğumuzda iş işten geçmiş olabilir.Atatürk Türkiyesi diştan çok iç ihanet duyasızlarınca çökertilmeye çalışılmakta.Bizler ve hükümet seyretme ile yetiniyoruz.Yazılarıma gereken yakınlık, adını ettiğim duyarlığın bana göre ilgi görüp görmediğidir.Hele bazı yazı yazmaya çalışanlar, kişi sayfalarına giderek yazdıkları üzerinde zorlayıcı dayatmalarla “işte sayfamda sizinleyim görüşlerinize falan filan”Yaşananlar onların hiç mi hiç sorunu değil…Benim iletilerim sayılıdır.Belli sevdiklerimle konularımı paylaşmaya çalışırım.Gerisi sıradan kamuya arz ettiğim biçimde okunmaya sunulmaktadır.Bu tür yazmaya ve okumaya gereken ilgi olmadığı ortada.Herkes kendi hayalötesinde uçmakta…
Yarınların herkesi candan kucaklar olması dileklerimle...Selam ve sevgiler...
Vursan da kafanı Taştan taşlara
Yazmasan ne olur yazsan ne olur
Nice güvenmiştim yakın duruşa
Her tavrın altında hesaplar varmış
Hele bir bakınız yöntem kuruşa
Kendiyle tescilli ne çaplar varmış
Hoşgörülü olsa kimler üzülür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!