Tütün kokuyor ellerim yalnız balkonunda gecenin
Garip ışıklı sokak lambası hazin şarkılarını söylerken
Semtin düğün sesleri küstahça bozuyor hüznün toprak kokan ahengini
Sabır diliyorum sabırsızca sokaktaki umutsuz kirpiyle hemhal olamadan
Sönüyor hırs kabarcıklarım içinde binbir deliliği havada öldürürken
Alçak saatler zamanı çalmaktan usanmadan sohbet eder durur
Islanmak bilmeyen kirpiklere güvenerek sırıtır
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta