Taşmı oldu kalpler Şiiri - Hasan Muslu 2

Ahhh…
Böy–le–si–ne güzeeel bir göğüüün al–tın–daaa…
Na–sıııl yaşaaar bu ka–dar kö–tüü in–saaaan… ahhh…

Gök mavi de gönüller karaaa
Yıldız yanar vicdan söner araaa
Bir lokmayı bölüşür kuşlar bileee
İnsan insanı vurur soraaa… ahhh…

Oy dağlar dağlar…
Taş mı oldu kalpler oy…
Taş mı oldu…

Güneş doğar herkese ayrımsızzz
Toprak ana sabreder sınırsızzz
Bu kadar zulmü hangi yürek taşır
Bu kadar kini hangi can taşır… ahhh…

Söyle ey insaaaan!
Hangi ateş yaktı seni?
Hangi kin kararttı o içindeki çocuuuğu?
Böy–le–si–ne güzeeel bir göğüüün al–tın–daaa…
Bu ka–dar ka–ran–lııık neyiiin neyiiin?

Ahhh…
Bir damla merhamet düşse
Cennet olur bu dünyaaa…
İnsan… insan olsa…